ยางลบ... ลบคำผิด (ริมทะเล) เป็นเหมือนยางลบก้อนหนึ่ง ที่เธอจะคิดถึงเมื่อพลาดพลั้ง คอยแก้ปัญหา.. เช็ดน้ำตา.. และรับฟัง ยางลบอย่างฉัน.. จะถูกคิดถึงทุกครั้งที่เธอทุกข์ใจ แต่ทุกครั้งที่ลบคำผิด เธอจะเคยสังเกตเห็นอะไรสักนิดได้บ้างไหม ทุกครั้งที่คำผิดลบลง... ก็จะมีเศษผงบางส่วนที่เสียไป เมื่อลบความผิดให้ใคร... ก็เหมือนสูญเสียความเป็นตัวเองไปมากขึ้นทุกที ถูกเธอคิดถึงเมื่อเธอทุกข์ แต่ไม่เคยได้เป็นส่วนความสุขของเธอคนนี้ แต่ถ้าเธอสุขใจ... ฉันก็ยอมทำได้หมดทุกวิธี แม้คุณค่าในตัวเองที่มี จะเป็นได้แค่เศษผงยางลบอย่างทุกวันนี้.. ก็ยอม